دانشگاه آزادی ها نخونند !!!

.

.

.

.

.

.

...

..….

……….

……………

…………..……..

…………………………….

………………………………………

………………………………………………

همان روزي كه فرزندم بشد وارد به دانشگاه

برآمد از درون سينه ام از غصّه وغم آه

بشد دانشجوي آزاد ومن دربند وبيچاره

چرا كه نيك مي دانم هزينه ساز و سرباره

از این پس الوداعی بایدم با خنده و شادی

و با هر چه پس انداز و حقوق و پول و آزادی

شروع گرديد دوران رياضت ، سختي و حرمان

هرآن چيزي بنا كردم بشد درلحظه اي ويران

زدم چوب حراج بر فرش و تخت و تي وي رنگي

همه چيزم بشد قرباني اين كار فرهنگي

به خون دل نمودم جور، پول ثبت نام او

حديث و داستان و قصّه بود، موضوع وام او

از آن ترسم كه تا پايان تحصيلات فرزندم

وتاگيرد ليسانس خويش اين دردانه دلبندم

 نه سقفي روي سر باشد نه فرشي زير پاي من

 به جاي خانه گردد محبس و زندان سراي من

 شود او فارغ التحصيل و ساقط گردد از من حال

شود« جاويد» دراو حسرت شغل و زمن هم مال

مرگ آن نیست که در قبر سیاه دفن شویم

                        مرگ آن است که از خاطره ها محو شویم